‘Heb jij er verstand van dan …’

Als liefhebber moest ik natuurlijk de grandprix van Hongarije kijken. Ondanks dat ik in een andere tijdzone aan de Caribische zee zit. Het rondje van Max de dag ervoor was al historisch. De eerste Nederlander op pole position! Dat was al een klein traantje in de linkerooghoek waard. Deze race missen was dan ook geen optie. Dus even een VPN-tje opzetten, Ziggo Go app aan, Nespresso erbij en lokaal om 09.10 uur de lichten op groen zien gaan.

Mijn zoontje en mijn dochtertje keken verplicht mee. Nee, dat klinkt niet dwangmatig en absurd. Zij vinden het zelf ook leuk. Dat bij het feestelijke ontbijt de snerpende geluiden uit de speakers van mijn Mac klinken, vinden we heel normaal in huize Schellekens. Alhoewel mijn kids na de spannende sprint richting de eerste belangrijke bocht, waarbij Max voor de Mercedessen en Ferrari’s blijft, de spanningsboog al wel afneemt. Drie rondjes later ‘sharen’ ze het kijken naar de race met hun eigen social media kanalen. De een kijkt naar een battle tussen Fortnite gamers op You tube terwijl de andere even haar Instagram bijwerkt. Heerlijk!

Zoals Viggootje Waas zou zeggen, puntje voor de meestervoorspeller!

Op enig moment lonkt toch het turquoise water aan de Jan Thiel baai in Curacao. ‘Kom pap, hij rijdt toch al dik 40 rondjes aan kop’. Ik, verdronken in deze spannende race, kijk op. In de volgende discussie maak ik deze twee commentatoren duidelijk dat het niet zeker is dat Max de race wel gaat winnen. Lewis zit in zijn nek te hijgen. Of ze de technische details van mijn bandenmanagement argument hebben opgenomen, betwijfel ik. Helemaal als de puber van het stel erin gooit: ‘Heb jij er verstand van dan?!’

Ik pretendeer natuurlijk niets. Maar eigenwijs als ik ben, kon ik deze retorische vraag niet onberoerd laten. ‘Tuurlijk heb ik er kijk op lieffie’. Omdat ik uit dagelijkse ervaring weet dat je een puber – en zeker een Schel – niet (snel) op andere gedachten krijgt, probeerde ik met wat argumentatie deze uitspraak kracht bij te zetten. ‘Ik voorspelde bijvoorbeeld vorig jaar al dat Tiger Woods in 2019 opnieuw het groene jasje zou aantrekken. Dat zag je terug in zijn gedrag wat zich vertaalde in zijn spel. En zo geschiedde. In april won hij zijn 15e major, lees maar terug in mijn blog. Zoals Viggootje Waas zou zeggen, puntje voor de meestervoorspeller!”

Het is een understatement als ik zeg dat ze niet onder de indruk waren. Maar het verdiende wel het respect om alle 70 ronden te kunnen afkijken. Het ‘dode rubber’ van Max ten spijt, maar weer een spektakel. Ik twitterde al dat de run naar de zomerbreak een indrukwekkend is. Aansluiting gevonden na een stroeve start met de top. De Ferrari’s ingehaald, de Mercs in het gezichtsveld. Twee memorabele overwinningen in Oostenrijk en Duitsland. En die eerste vliegende ronde goed om de honderdste coureur met een pole position achter zijn naam te worden.

Ik voorspelde Tiger in 2019. Ga ik nog een veel grotere voorspelling doen. Johan Cruijf is het walhalla, the legend, nummer 14, de exportnaam van de Nederlandse sport. Ongenaakbaar. Ultiem. Tot 2026, wanneer Verstappen zijn vierde wereldtitel pakt, 1 meer als Ayrton Senna. Maar vooral ongekend populair is geworden door zijn ontelbare onvoorspelbare inhaalacties en race momenten. Door zijn rijstijl, zijn inzicht en zijn racehart. Max is kroonprins af en volgt Johan op. Mark my words!

Brady for President

Voor mijn werk was ik vorig week in Atlanta in de US. Bij aankomst op één van de drukste luchthavens ter wereld werden we na de douane check verwelkomd door een 50-tal juichende ‘Ram’ fans. Al een week voor het grootste eendaagse sportevenement ter wereld starten de eerste pre-party’s die een volle week gaan vullen. De piloot van Delta had al verteld dat er per dag zo’n 500 privéjets landen om een stukje sfeer op te snuiven. Op vier plekken in stad zijn enorme evenement terreinen gebouwd om alle supporters te herbergen. Een gezellig gekkenhuis. Atlanta host deze wedstrijd voor de derde keer en was al eerder gastheer van grote sportevenementen, waaronder de Olympische zomerspelen in 1996. De wedstrijd wordt gespeeld in het Mercedes-Benz Stadion. Volledig nieuwgebouwd met als voornaamste doel dit topevenement te mogen organiseren. Groot, groter, grootst dus. ‘Welcome to America, welcome to Atlanta, welcome to the Super Bowl LVIII’.

“Refreshing, now Pepsi is in town” schreeuwt een mega billboard downtown Atlanta.

Wat een atmosfeer. Overal waar je kijkt, ademt Atlanta Super Bowl. De Amerikanen zijn helemaal gek van American Football. Geweldig. Een volwassen entertainmentindustrie van ongekende vorm. Bekend is natuurlijk de halftime show waar topartiesten als Madonna, Lady Gaga, Katy Perry, Justin Timberlake, Bruno Mars en Beyonce op het podium het publiek vermaken. Dit jaar verzorgt de band Maroon 5 het 15 minuten durende optreden tijdens de pauze van de wedstrijd. Er is ook een commerciële competitie tussen merken en reclamebureaus. Pepsi is dit jaar hoofdsponsor. En dat in de stad waar concurrent Coca-Cola zijn hoofdkwartier heeft gevestigd. “Refreshing, now Pepsi is in town” schreeuwt een mega billboard downtown Atlanta. De commercials rondom de half time show zijn de duurste seconden op televisie. Dit kan oplopen tot een slordige 1 miljoen dollar per seconde om je product te promoten. Spotjes worden speciaal door de beste regisseurs gemaakt voor de Super Bowl.

Natuurlijk heeft dit hele festijn een superheld nodig. En dat heeft het. All-time American hero en quarterback van de Patriots, Tom Brady, kan als eerste speler in de historie de Lombardi Trophy voor de zesde keer winnen! Topfavoriet zijn dus zijn New England Patriots uit Massachusetts die hun derde opeenvolgende Super Bowl kunnen winnen. Iets wat sinds editie 28 niet meer is voorgekomen na toen een reeks van vier door de Buffalo Bills. Saignant detail is dat “the Bills’ alle vier de finales verloren. Zo niet de Patriots. Zij staan voor de negende keer deze eeuw en voor de elfde keer in totaal in de finale van het seizoen in de National Football League en kunnen de Pittsburgh Steelers evenaren, die met zes Super Bowl-zeges recordhouder zijn.

Tactisch en defensief was het blijkbaar geweldig maar daar bleef het bij. Ook de halftime show was minder als andere jaren.

Zondagnacht werd het oordeel geveld. Tom Brady en zijn kornuiten wonnen in Atlanta in een weinig opwindende wedstrijd met 13-3 van de Los Angeles Rams. Als je die nacht bent opgestaan, ben je qua spel niet echt verwend. De wedstrijd gaat de boeken in als de Super Bowl met het minste aantal punten. Het was ook de eerste keer in 53 wedstrijden dat er gedurende de eerste 45 minuten geen touchdown werd gescoord. Tactisch en defensief was het blijkbaar geweldig maar daar bleef het bij. Ook de halftime show was minder als andere jaren. Dat kan coach Bill Belichick (66) en quarterback Brady (41) overigens niets schelen. Ze waren samen ook in 2002, 2004, 2005, 2015 en 2017 betrokken bij het kampioenschap van de Patriots. Ze verloren de Super Bowl in 2008, 2012 en vorig jaar. Brady speelde tegen de Rams zeker niet zijn beste duel, maar hij is nu wel de speler met de meeste NFL-titels ooit. En aan stoppen denkt hij nog niet. Tot zijn 45ste wil hij zijn passie blijven uitvoeren. Dat zou dus wel eens een 7-klapper kunnen gaan worden voordat hij voor eeuwig wordt geëerd in de ‘Hall of Fame’.

‘App me even bij een crash pap’

Schaatsen. Er was de afgelopen week geen ontkomen aan. Ook voor mijn kinderen (9 en 13) zou je denken. De NOS had ‘full live coverage’ van het Europese kampioenschap allround én sprint voor mannen en vrouwen in Italië. En in de Sportboulevard Dordrecht speelde zich de EK voor shorttrack af. Met het trieste overlijden van oud-wereldkampioen allround Paulien van Deutekom op 37-jarige leeftijd en het ernstige brandwonden ongeval van Sjinkie Knegt in aanloop naar deze toernooien, was het schaatsen wat de boventoon voerde in de sport media. Onontkomelijk om niets van onze nationale wintersport mee te krijgen.

Nog niet eerder waren de verschillen in het algemeen klassement zo klein na de eerste dag van een EK-allround voor mannen als in Collalbo. Alle tekenen voor een heroïsche strijd waren aanwezig. Een buitenbaan met mogelijk vallende sneeuw op de slotdag. Kramer, negenvoudig Europees kampioen allround, die het eerst sinds de Olympische Spelen weer eens een 5.000 meter won. Op weg naar een mogelijke tiende gouden Europese plak. Trainingsmaatje en ‘de nieuwe Kramer in spé’ Roest als zijn ultieme uitdager. En geen derde Nederlander maar de Noor Pedersen die ook kans maakte op de eindoverwinning. Toch betrapte ik mezelf erop dat voor mij dat geen reden was om op zondag het duel tussen deze drie toppers te gaan kijken. Zelf opgegroeid met gevechten tussen Johann Olav Kos, Falko Zandstra en Rintje Ritsema zijn het vooral de lange afstanden die ik niet meer trek. Ik ben, denk ik, ‘allround moe’ geworden in de loop der jaren. Sorry Sven, maar ik zap dan liever naar de shorttrack. Snel, tactisch, verrassende wendingen. Meer actie en kortere duur. Redenen die ook mijn kinderen meer waarderen, als ze al meekijken.

Die 10 kilometer schaatsen kun je gegarandeerd op je buik schrijven. ‘Saai!’ Zelfs als het fenomeen Kramer op het ijs verschijnt.

 
Gekluisterd aan de tv bij het schaatsen, de rondetijden meeschrijven, is al lang verleden tijd. Vijfentwintig ronden een schaatsduel aanschouwen is nu dus ook voor mij voorbij. Voor mijn kids kwam deze overweging überhaupt niet op. Ze kennen Sven en zijn prestaties wel. Maar vooral van zijn Insta-account. Vergis je niet hè, ze zijn vaak beter geïnformeerd dan ikzelf met de laatste ins- en outs. Mijn kinderen kijken sowieso nagenoeg geen lineaire televisie. Kanalen als YouTube en Netflix hebben het ‘normale’ tv kijken overgenomen. Tegenwoordig is het namelijk helemaal niet handig meer dat je precies om half drie ’s middags klaar moet zitten om je favoriete serie of sport te volgen. Je bepaalt zelf wanneer je wat kijkt. Soms is sport daar nog een uitzondering op. ‘Live’ een wedstrijd kijken. Geven ze commentaar via sociale media. Tenminste als het boeit. De start van Max in een grandprix is ok, maar na een rondje of 10 is het wel gedaan. ‘App even als er nog iets spannends gebeurd, een crash of zo’. Bij mij thuis een veel gehoord verzoek.

Deze kritische jonge sportconsument van vandaag vraagt steeds luider om flexibiliteit. Wil kijken op andere apparaten, met andere content. Het moet daarbij boeien en binden met een passende spanningsboog. Die 10 kilometer schaatsen kun je gegarandeerd op je buik schrijven. ‘Saai!’ Zelfs als het fenomeen Kramer op het ijs verschijnt. Samenvattingen zijn bij mijn kids al arbitrair. De mooiste ‘moves’ en de goals in een 1 minuut video. Dat trekt. Die bekijken zie via social media of de streaming diensten. Of in een gerichte community. De jeugd volgt wel ‘het leven’ van hun favoriete sporters. Noami van As, Max en Ronaldo op Instagram. Sport als entertainmentindustrie zal een nieuw en verfrissend aanbod moeten gaan voorschotelen. Voor tv-makers, maar zeker ook voor de sportorganisaties zelf, ligt er een enorme uitdaging. Een kans om deze jongeren aan je te binden. Waarbij zeker de duursporten in mijn ogen een extra uitdaging hebben. Per definitie tarten deze de tijd die gespendeerd moet worden om echt iets te beleven. Die rondjes van Sven zijn nog steeds indrukwekkend. Alleen niemand kijkt daar straks nog naar.

Dat in tegenstelling tot het gaan bezoeken en beleven van sportwedstrijden. Voor een pot hockey bij HCT op zondagmiddag of een wedstrijd van Ajax zijn mijn kids zeker te porren. In de kerstvakantie nog een ijshockeywedstrijd bezocht bij de Kölner Haie in de Duitse competitie. ‘Dat is anders pap’. Daar heb je natuurlijk de hele entourage erbij. Publiek, sfeer, een groot stadion. En niet onbelangrijk, kun jezelf op Instagram een fotootje plaatsen. Ik ben benieuwd hoe de sport op deze jonge consumenten gaat inspelen. Jongeren zijn wat dat betreft ongrijpbaar geworden. Het wordt steeds moeilijker om ze te bereiken via televisie. Deze tieners en twintigers zijn de voorlopers van de digitale revolutie in televisieland. De muziekindustrie is met diensten als Spotify, Tidal en Apple Music al ingrijpend veranderd. Ook het tv-landschap gaat volgen. Met directe impact op sport. Zeker op de sport. En sneller als we denken.

Gracias Enrique Corcuera

Nog nooit van gehoord? Enrique Corcuera? Ik ook niet. Tot een dag of veertien geleden. Hoezo? Daar kom ik zo op terug. In 1969 was er een lokale aannemer in Acapulco (Mexico), Enrique Corcuera. Die had weliswaar geld genoeg voor een tennisbaan in zijn achtertuin in deze chique badplaats, maar lang niet voldoende ruimte. Een stukje braakliggende grond van zo’n 20 bij 10 meter dreigde door bomen en planten overgroeid te worden. De aannemer plaatste daarom vier muren om de grond te beschermen. Hij plaatste een net in het midden, handhaafde de puntentelling die in tennis gebruikelijk is, maar bedacht dat het verstandig zou zijn om met een kleiner houten racket te spelen (de padel). Het bleek een gouden greep, die snel navolging kreeg bij vrienden en bekenden. Eén van hen nam het idee mee naar Marbella, waar hij ook zo’n baan aanlegde. Op die baan speelden veel polospelers uit Argentinië. Zij introduceerden de sport op hun beurt in hun thuisland. De basis was gelegd voor één van de snelst groeiende sporten ter wereld. Padel.

Zoals ik zei, ik werd een aantal dagen geleden onverwachts geconfronteerd met deze sport. De kerstperiode vrij genomen om tijd door te brengen met mijn familie en vrienden. En tijd om te ontspannen door te sporten. Met als bijeffect dat de ‘kerst-kilootjes’ er minder makkelijk zouden aanvliegen. Ik had wat minder ‘goesting’ om het vaste MTB-rondje van mijn fietsmaten vaker te gaan rijden. Maar wat dan? Fanatiek als ik nog ben, wil ik een sport doen die relatief snel onder de knie te krijgen is. Anders ga ik mezelf lopen irriteren bij het gebrek aan techniek of vermogen. Op een verjaardag bij vrienden kregen we hier een gesprek over. Wat past? Een vriend stelde voor om samen een potje padel te gaan spelen. Ok. Maar bij ‘tennis’ is het niet eenvoudig alle slagen, zoals service en backhand, goed onder de knie te krijgen? ‘Let maar op, ga je gaaf vinden.’

En hij had gelijk. Padel is snel, er is veel actie. De bal blijft door de muren langer in het spel, geen rally is hetzelfde. Padel verenigt eigenlijk het beste van twee traditionele racketsporten: het is een mix van tennis en squash. De muur geeft je verder aanvallend een extra kans om te scoren, en defensief om de bal in het spel te houden. Er is veel dynamiek. En het mooie is: je hebt het spel een stuk sneller onder de knie. Waarom? Bij padel luistert de positionering van het racket minder nauw. Je raakt de bal makkelijker op de ‘sweet spot’. Daarbij komt dat de opslag altijd onderhands is. Techniek en controle over de bal is zeker net zo belangrijk als power. Evenals inzicht. Je speelt het niet alleen, maar met zijn 4-en. Sociaal dus. En het vraagt minder van je uithoudingsvermogen. Dat allemaal samen maakt instappen in deze sport erg laagdrempelig. Je hebt snel het idee dat je een redelijke bal kunt slaan. Wat een toegankelijke, heerlijke sport.

In de Spaanstalige landen is padel al veel langer een hit. In Argentinië is het een nationale sport met meer dan 10.500 banen en 2.1 miljoen spelers. In Spanje is het zelfs de meest populaire sport na voetbal met 5.3 miljoen spelers. Padel is één van de snelst groeiende sporten in andere landen ter wereld. In Duitsland, Zweden, Frankrijk, België en Italië groeien de banen als kool. Ook in Nederland timmert deze racketsport gestaag aan de weg. Zo’n tien jaar geleden maakte Nederland kennis. De eerste baan werd aangelegd bij het Philipsstadion. De Zuid Amerikaanse voetballers van PSV wilden in hun vrije tijd deze sport uitoefenen. Banen komen er nu in rap tempo bij. Naast commerciële partijen bieden inmiddels zo’n zestig Nederlandse tennisverenigingen padel aan.

Voor tennisverenigingen, kan padel helemaal een uitkomst zijn. Zeker clubs die leeglopen qua ledenaantallen kunnen van de ondergang gered worden. De capaciteit verdubbeld, er passen immers 2 padelbanen op één tennisbaan. De inkomsten uit baanhuur kunnen in potentie dus verdubbelen. En omdat kinderen en ouderen padel ook leuk en makkelijk te beoefenen vinden, groeit het percentage van deze doelgroepen op het ledenbestand van clubs die in banen hebben geïnvesteerd. Voorspeld wordt dat padel één van de vier grootste sporten van Nederland wordt. Ik geloof dat direct na mijn eerste ervaringen. Ik word in ieder geval direct lid van de plaatselijke tennisclub als die padelbanen er komen. De ALV staat binnenkort gepland, begreep ik. Tijd voor een positief besluit zou ik zeggen. Gracias!

 

 

Live kijken of zelf een poging doen – 2

Vorige week startte ik met een vooruitblik op sportbelevingen om te gaan ervaren in 2019. Altijd met dit soort lijstjes kun je keuzes ter discussie stellen. Ik pretendeer ook niet de mooiste of beste keuzes voor te leggen. Dat is voor iedereen persoonlijk. Niet zwartwit dus. Ik weet alleen wel, sommige suggesties letterlijk uit eigen ervaring, dat deze evenementen stuk voor stuk je passie en liefde voor sport en entertainment bevestigen. In deze eerste ‘deschel.com’ van 2019 de voorstellen voor tweede helft van dit nieuwe jaar.

12-13-14 juli – Een weekend marathon tv kijken naar een paar fantastische sportevents

Gelukkig dat de Brexit geen grenzen kent voor sport. Op het Verenigd Koninkrijk zijn er dit weekend 3 topevenementen. De Wimbledon finales voor dames en heren, ‘The Open’, hèt major golftoernooi van het jaar en de formule 1 GP van Engeland op Silverstone. Maar er is meer. De apotheose van de Giro de Rosa, de Italiaanse wielerronde voor de vrouwen en twee loodzware bergetappes voor de mannen in de Tour de France staan op het programma. Alles bezoeken is onmogelijk. Het weekend van 12 juli leent zich prima voor een sport tv-marathon. Voor de echte fanaten is er op diverse livestreams ook nog andere topsport te bekijken. Bijvoorbeeld het beachvolleybal in Turkije en de MXGP-motorcross in Azië.

23 Augustus – Start van het Europese kampioenschap hockey voor mannen en vrouwen in Antwerpen

Mijn kinderen spelen allebei hockey. Er moest dus wel een hockey evenement op de lijst gezet worden om de vrede in huis te bewaren. Ik schreef al eerder dat hockey een toegankelijke sport is. Razendsnel, geen buitenspel, doorlopend wisselen, 40 seconden om na een goal weer te starten. Geen gemekker van spelers. Zelf ben ik in London naar ons Nederlands damesteam gaan kijken hoe ze wereldkampioen werden. De vrouwen zijn op dit EK opnieuw topfavoriet. Bij de mannen ligt het een stuk gevoeliger. België is de nieuwe regerend wereldkampioen met winst in de finale tegen nota bene Nederland. De revanche ligt op de loer en dat wordt natuurlijk een top gevecht.

27 September – Ga de 100 meter sprint zien tijdens het WK atletiek in Doha

Het is gebeurd binnen 10 seconden. Maar de intensiteit van de rivaliteit tussen de snelste mensen op aarde is een ‘must see’. De eerste keer dat ik bewust een 100 meter finale meemaakte was Los Angeles 1984. Carl Lewis won op die Olympische spelen 3x goud. Gevolgd natuurlijk door de epische Olympische finale in ’88 tegen Ben Johnson. De Canadees die in een recordtijd van 9.79 over de finish kwam om drie dagen later positief getest te worden. Lewis pakte zijn tweede goud op de 100 meter. Mij gaat het vooral over nervositeit voor de start. Hoe de echte kampioenen omgaan met de druk. Een stilte komt over de menigte in het stadion als de sprinters naar de startblokken lopen. Zodra het schot gelost wordt en de sprinters zich opstijgen, barst het los. De race is zo snel voorbij dat echt alles perfect moet zijn. Dat is de aantrekkingskracht van dit koningsnummer in de atletiek. Overduidelijk dat je dat gevoel eens beleeft moet hebben.

23 Oktober – Een stukje zwemmen, fietsen, rennen en dat op Hawaii 

Klinkt als muziek in de oren toch? Nog steeds als je de afstanden die je aflegt ook kent? Je zwemt 3,86 km, fietst 180,2 km en loopt 42,195 km. De Ironman is misschien wel de zwaarste duursport ter wereld. Ruim zeven uur aan een stuk een topprestatie leveren op drie disciplines. Ongelooflijk. Sinds 1978 wordt het wereldkampioenschap triatlon gehouden in Kailua-Kona Hawaii. Door het jaar heen zijn er diverse Ironman kwalificatiewedstrijden. Deze ‘M-dot’s’ worden georganiseerd over heel de wereld. Als jezelf een keer wil deelnemen is Frankfurt de dichtstbijzijnde officiële locatie. De snelste tijd bij de mannen is met 7:35.39 in handen van de Duitser Jan Frodeno. Makkie toch?

2 November – De haka beleven van de ‘All Blacks’ tijdens het WK rugby

Zin in een tripje naar Japan? Van 20 september tot en met 2 november is daar de wereldcup voor rugby.  Aan de start de 3-voudig en regerend wereldkampioen Nieuw-Zeeland. Befaamd voor hun ‘haka’. Dit als uiting van teamgeest, passie en kracht. De van origine Maori traditionele dans wordt voor aanvang van de wedstrijd uitgevoerd om de tegenstander en publiek te imponeren. In de loop der jaren zijn er verschillende varianten ontwikkeld. De meest bekende Haka dans is wel de ‘Ka Mate’ gebaseerd op het overlevingsverhaal van de beroemde strijder Te Rauparaha. Het bestaat uit een ritmische combinatie van zang en dans. Waarbij we het begrip ‘zang‘ ruim mogen nemen; je zou het ook wel scanderen kunnen noemen. Wat een manier om een wedstrijd te beginnen. Geïmponeerd ben je, 100%. Kippenvel! Op 2 november wordt in Yokohama de finale gespeeld. De ‘All Blacks’ zijn zeker favoriet en maken een grote kans om de finale opnieuw te bereiken.

Mid december – Bezoek ‘Ally Pally’ in London en gooi de darts

Als echte Brabander en carnavaller kan natuurlijk een bezoek aan Alexandra Palace niet ontbreken. De exacte data voor het WK darts zijn nog niet bekend, maar uiteraard sluiten we ook 2019 weer af met dit jaarlijkse spektakel in London. Twee weken darts in dit ‘paleis voor het volk’. Waar de toeschouwers zich uitdossen in outfits die tijdens carnaval niet zouden misstaan. Ook het bier vloeit rijkelijk onder de toeschouwers kijkend naar de verrichtingen de darters. Michael van Gerwen staat dan misschien wel voor de 5e keer in de finale van het WK. Kijk misschien zien de darters er niet uit als topatleten, maar in deze druk met dat lawaai 180 gooien is vooral mentaal super knap. De hele ambiance, de sfeer lijkt me heerlijk om een keer mee te maken. We kregen vanavond alvast een voorproefje. De vierde finale voor Michael met een derde WK titel darts. Volgend jaar nummer vier?

Geniet allemaal van het nieuwe jaar 2019. Veel liefde. Voor elkaar. En voor de sport.

 

 

Live kijken of zelf een poging doen

Als sporter kijk je van nature voorruit. Terugkijken is eigenlijk tegenstrijdig met de basis principes van het leveren van prestaties. ‘Je bent zo goed als je laatste wedstrijd’ is niet voor niets een gevleugelde uitspraak. Ik ga dus geen lijstje of overzicht van het afgelopen sportjaar produceren. Ik kijk de komende twee weken liever vooruit. Welke sportwedstrijd moet je een keer in je leven bezocht hebben. Als toeschouwer. Of die beleving benaderen door het zelf te doen.

Kan dat dan? Ikzelf heb één dag na het Frans Open (golf) op maandag een rondje gelopen op National onder de rook van Parijs. Je weet niet wat je meemaakt. De baan in topconditie. Super snelle greens, alles helemaal af. Je treedt als het ware in de huid van de topprofessionals. Van het afslaan op de eerste tee tot en met de laatse putt liep ik met één grote glimlach op mijn gezicht. Op zondag de profs zien winnen en de dag erna zelf die puts proberen te holen. Een geweldige ervaring. In de laatste twee ‘deschel.com’s’ mijn crême de la crême suggesties die er mondiaal in 2019 als beleving te vinden zijn. Elke maand een ‘must see & do’!

1 januari – Bekijk (of bezoek) het schansspringen in Garmisch Partenkirchen

Je wordt wakker op 1 januari 2019. De kater verwerkend van een heerlijk oud & nieuw avondje. Van jongsafaan pak ik in de ochtend altijd de laatste tonen van het nieuwjaarsconcert van de Wiener Philharmoniker mee. Ik zet er mijn wekker voor. Als de vaste afsluiters van ‘An der schönen blauen Donau’ en de ‘Radetzky-Marsch’ zijn gespeeld, luidt dat voor mij de officiële opening van het sportjaar in. Traditioneel beginnend met het Vierschansentoernooi. Wedstrijd nummer 2 in Garmisch-Partenkirchen. De grote Olympiasschans straalt elegantie uit. Een sprong vanaf deze schans op nieuwjaarsdag is de droom van elke springer. De belangrijkste wedstrijd om te winnen. Op misschien het olympisch goud en het winnen van de 4-schansen eindzege na. De elite springt hier zo’n 140 meter. Het record van 143,5 meter staat op naam van de Zwitser Simon Ammann. De Duitser Sven Hannawald won als eerste alle vier de wedstrijden. De Pool Kamil Stoch kan dit jaar bij winst voor de derde keer op rij het Vierschansentoernooi winnen.

27 januari (bijna februari) – Skie zelf de Hahnenkamm afdaling in Kitzbühel

Eén dag na ’s werelds moeilijkste afdeling in het skien is de piste open voor publiek. Waag je je aan deze uitdaging? De ambulances staan paraat! De Hahnenkamm is de stijlste, ijzigste piste tijdens het wereldbeker kampioenschap. De race van het jaar. Naar beneden skiën is als sky-diven. De piste is uiteraard hard, kei hard. Je wil snelheid en dat ga je niet redden op poedersneeuw. De ‘Streif’ wordt geprepareerd met opgespoten water. Je suist met 140 km/u naar beneden en moet continue werken om alles bijelkaar te houden. In de ruim 3 kilometer lange afdeling drop je zo’n sloridge 860 meter, raast door blinde bochten en wisselt continue van kant. Een moment van verslapping is domweg niet mogelijk. Dan ga je eraf. Hard. Halfgod Frits Strobl uit Oostenrijk heeft al 21-jaar de snelste tijd staan. Kijk op zondag goed naar deze waaghalzen om vervolgens zelf op maandag de Rossignols onder te binden en gas te geven.

3 maart – Bekijk El Clasico in Bernabéu: Real Madrid tegen FC Barcelona

In Europe zijn er een aantal ‘must see’ clubvoetbal clashes. Rangers v Celtic, Internazionale v Milan en Fenerbahce v Galatasaray staat hoog genoteerd. Nog een klein tandje daarboven staat voor mij de wedstrijd tussen Barcelona en Real Madrid. El Clasico. Ikzelf heb in het Louis van Gaal tijdperk in Nou Camp deze wedstrijd bijgewoond en wil hem ook zien in Madrid. Wel eens ruim 100.000 uitzinnige Catalanen de longen uit hun lijf horen schreeuwen als de Koninklijke voor de warming up het veld betreden? Kippevel. Voetbal is hier diepgeworteld in de cultuur en verweven met de geschiedens van Spanje. De emoties die dit oproept. Extra smeuig in die wedstrijd was de aanwezigheid van de Portugees Luís Figo. Dat jaar getransfereerd van Barcelona naar de über aartsrivaal in de bekende maagdelijke witte tenues. Vijftien minuten voor het einde ging hij de bal voor het nemen van een corner even hooghouden. Recht voor het vak van de ‘Boixos Nois’, de harde kern. De wedstrjd moest 15 minuten gestaakt worden, zoveel rotzooi lag er om en op de corner. Het spel zelf was uiteindelijk niet van een hoog niveau, maar die sfeer op de tribunes. Die passie. Ongekend.

7 April – Fiets de Ronde van Vlaanderen of roei ‘the boat race’ in zuidwest Londen

Zowel het parcours fietsen van de Ronde als roeien op ‘the Riverbank’ is mogelijk. De zelfde prestatie proberen te leveren als de toppers. Moet je wel van goed huize komen. Vlaanderens Mooiste is dè voorjaarsklassieker bij het wielrennen. Op zondag 7 april zal de 103e Ronde van Vlaanderen voor het derde jaar op rij van start gaan in hartje Antwerpen. Om 10u30 wordt de wedstrijd ‘op gang geschoten’ voor een afstand van 267 km met finish, voor de 8ste maal, op de Minderbroedersstraat in Oudenaarde. In dit monument is de Muur van Geraardsbergen het hoogtepunt. Na de Muur trekt het peloton naar de ultieme finale met zes opeenvolgende typische kasseihellingen met tot slot het ultieme tweeluik Oude Kwaremont en Paterberg. Daarna rest er nog 13 km tot Oudenaarde, waar het publiek de opvolger van Niki Terpstra opwacht aan de finish.

‘The Boat Race’ is de meest prestigieuze roeiwedstrijd in de wereld. De race tussen de topuniversiteiten Cambridge en Oxford werd voor het eerst gehouden in 1829 en is uitgegroeid to een legendarisch evenement. Honderduizenden toeschouwers staan langs de rivier. Traditie wil dat de verliezer een jaar later de winnaar uitdaagt. Cambridge heeft 83 keer gewonnen en Oxford 80 keer. Eén keer, in 1877, bleef de wedstrijd onbeslist, volgens Oxford omdat de scheidsrechter tijdens de finish onder een struik lag te slapen. Het parours over de Theems is zo’n 7 kilometer lang. De bemanning die de toss wint, kiest welke kant ze zullen racen. Door de bochten in de rivier en de stroming gaan hier hele tactieken aan vooraf. Een puist van een race met eeuwige roem aan de finish.

26 Mei – Bezoek de Formule 1 Grand Prix de Monaco (en rij zelf een rondje in je eigen auto)

De 24-uur van Le Mans (juni), de Indianapolis 500 (mei) en de formule 1 Grand Prix op het circuit de Monte Carlo. De ‘Triple Crown’ van de motorsport is een onofficiële prestatie die een racer kan halen door de 3 meest prestigieuze wedstrijden op zijn of haar naam te schrijven. Alleen Graham Hill heeft alle 3 de wedstrijden in zijn carriere gewonnen. Het stratencircuit van Monaco is legendarisch en voor velen de ultieme plek wat betreft F1 racing. De ongelooflijk minimale marge voor fouten, de snelle kronkelingen in het circuit én de atmosfeer van rijkdom en klasse maken Monaco tot hét epicentrum van de Formule-1. Veel coureurs spreken de wens uit daar ooit een Grand Prix te winnen. Het moge duidelijk zijn: Monaco’s Grand Prix is speciaal. Zelf gaan kijken kan. De prijs van een kaartje begint bij zo’n €700 en kan oplopen tot een bedrag van €5.500. Overigens zou Monaco geen Monaco zijn als er ook tickets worden verkocht voor een plekje op een jacht die soms oplopen tot €15.000. Natuurlijk wordt je dan wel voorzien van je natje en droogje, maar toch, het is even je spaarvarkentje stuk slaan. Zelf rijden kan natuurlijk ook. Het hele jaar door in de straten van Monte Carlo. De traagste bocht van alle circuits, de Fairmont-haarspeld, die met slechts 48 km/u genomen wordt, gaat je net lukken in je eigen auto. Het contrast met wat daarna komt, kon haast niet groter: in de knik in de fameuze tunnel staat alweer 260 op de teller. Al zul je dat zelf niet gaan redden. Alleen al door de dagelijkse drukte in deze dwergstaat.

16 juni – Eerste rij kaartjes tijdens de NBA finale (als het meezit bij de LA Lakers)

Kijken naar de LA Lakers in het Staples Center is voor menigeen een geweldige avond uit. En helemaal als ze spelen om de NBA titel. Als je die wedstrijd bezoekt, pak het dan meteen goed aan. ‘Front row seats’. Zit je naast bekende Hollywood sterren als Jack Nickelson. Zelf een fervent fan. De Lakers is één van de succesvolste basketbal ploegen uit de geschiedenis van de NBA. Ze hebben de meeste finaleplaatsen behaald. Alleen de Boston Celtics wonnen vaker een titel. In LA hebben altijd de echte grote sterren gespeeld. Kareem Abdul-Jabbar, Earvin “Magic” Johnson, Shaquille O’Neal en Kobe Bryant. Dit seizoen, met de komst van Lebron James, is er een grote waarschijnlijkheid dat ze om die titel gaan spelen. Zelf een paar 3-punters schieten is mogelijk. Justin Bieber heeft het complex ooit geheel afgehuurd om even alleen te zijn samen met zijn vriendin. Dan kun je het dus ook wel zelf voor uurtje vastleggen. De KLM vliegt rechtstreeks op LAX. Dus als de oudejaarstrekking je gunstig gezind is, boeken!

Volgende week de kijk en doe tips voor tweede helft van 2019.

Fijne Kerstdagen allemaal!

Powervrouwen

In een naolympische jaar schaatst Ireen Wüst in het begin van het seizoen naar een toptijd op de 1500 meter op een laaglandbaan. Ranomi Kromowidjojo en Femke Heemskerk zwommen op de korte baan in China de nodige gouden en zilveren medailles bij elkaar. Drie topatleten in de herfst van hun sportcarrière. Ik las laatst deze quote in een tijdschrift: “In mijn ogen is een powervrouw gewoon een vrouw die doet wat ze kan, rekening houdend met haar eigen vermogens en grenzen. Die zich niet op laat jutten door anderen en autonoom is. Een vrouw die zichzelf kan zijn in de meeste situaties, die voor haar mening uit durft te komen. Ook al is dit soms niet gemakkelijk, en krijgt ze veel tegenwicht…”. Duidelijk drie powervrouwen dus. Voeg ik daar onze prestatie van de Nederlandse handbalsters aan toe en dan heb je meer extra energie voor je kiezen gehad deze sportweek dan er in een six pack Red Bull drankjes verstopt zit.

Ben je de succesvolste Nederlandse olympiër ooit. En wil je toch nog even een record breken. Duidelijk toch? Een powervrouw.

Enigszins ontgoocheld keek ik naar de halve finale Frankrijk tegen Nederland. Ondanks de tomeloze inzet van onze handbalsters was de verdediging van de Franse dames ongenaakbaar. Agressief spelend en grenzen opzoekend werden de schotkansen van Nederland tenietgedaan. Om bijna moedeloos van te worden. Tot 14-14 leek het gelijk op te gaan, maar het krachtsverschil was onderwater al zichtbaar. Frankrijk liep uit en won terecht de halve finale. Een deceptie. Opnieuw geen hoofdprijs. Om vervolgens een dag later op te veren tegen Roemenië en brons te verzilveren met een gouden randje. Als je weet dat dit Nederlands team afreisde naar het EK met blessures bij een paar van de belangrijkste spelers, er andere vedetten recent gestopt waren en dit gat gevuld werd met jonge, internationaal onervaren talenten, is dit gewoon een topprestatie. Powervrouwen.

Na haar succes op de Spelen verwacht je van Wüst een rustige seizoenstart. De schaatster komt daarbij doorgaans wat later in de winter pas goed op gang. De 32-jarige Wüst opende haar race zondag in 25.32. Ze had op de wissel voordeel van haar tegenstander en kon in de slipstream meerijden. Dat leidde tot haar beste 1500 meter ooit in Thialf. Ze was één honderdste sneller dan tijdens haar race in december 2013. Een wereldrecord op een laaglandbaan. Wust wil aan het eind van het seizoen op de snelle banen van Calgary en Salt Lake City een wereldrecord op haar naam krijgen, op de 1500 en/of 3000 meter. Een nieuw doel. Ik vind dat zo knap. Heb je alles gewonnen wat er te winnen valt. Kom je als koningin terug van de winterspelen. Ben je de succesvolste Nederlandse olympiër ooit. En wil je toch nog even een record breken. Duidelijk toch? Een powervrouw.

Eind 2013 verliet Ranomi Kromowidjojo technisch directeur en vertrouweling Jacco Verhaeren. In datzelfde jaar brak ze ook met coach Marcel Wouda. Zwemmen moest volgens haar leuk zijn en dat was het op dat moment niet. En de wisselingen in de staf volgden elkaar in rap tempo op. Ranomi was zoekende. De onrust rondom die begeleiding kostte haar de topvorm voor Rio. Uiterst tegenvallend werd ze daar zesde (50 vrij) en vijfde (100 vrij). Nu is ze terug, terwijl menigeen haar al had afgeschreven. Tokio 2020 is meer dan een stip aan de horizon geworden. Een realistisch doel. Ze is vastberaden en wil nog één keer vlammen. En dat samen met haar trainingsmaatje Femke Heemskerk. De ‘oma’ van het zwembad sprokkelde acht medailles bij elkaar. Op de 50 meter persen ze er samen nog een race uit. “Het was er een op karakter. Iedereen is moe op zo’n slotdag, maar dit is waarvoor ik train. Ik heb er een mooie tijd uitgeknald”, zegt Kromowidjojo na haar derde goud in Hangzhou. In de nadagen van hun carrière nog een keer schitteren in het bad. Twee echte powervrouwen.

Pak ik die definitie er nog even bij. Wat mij dan aanspreekt zijn de woorden ‘autonoom en eigen mening’. Je bent het vooral zelf die weet wat goed voor je is. Zeker op het punt in je carrière dat je alles al hebt meegemaakt. Veel gewonnen hebt. En verloren. Wüst, Kromowidjojo, Heemskerk en de meer ervaren handbalspeelsters als Visser en Polman hebben duidelijk een weg voor zichzelf uitgestippeld. Soms even minder succesvol, of bewust even op een lager pitje. Rekening houdend met het eigen vermogen van dat moment. Misschien niet altijd direct begrepen door de omgeving. Maar wel door de atleet zelf. In Tokio kan dat zomaar eens tot mooie laatste topprestaties leiden voor deze vrouwen. “This is power” van DJ Hardwell kan alvast uit de speakers knallen in het Holland Heinekenhuis.