Hero Herlings

De Geert Timmer bocht op het circuit van Assen was afgelopen weekend onder het zand bedolven. Zo’n 20.000 m3 was nodig voor het WK-parcours dat langs de roemruchte tribunes kronkelt. Voeg vervolgens de volgende ingrediënten toe: 25.000 uitzinnige bezoekers in dit decor, het meest prestigieuze kampioenschap van de motorcross én de unieke kans op de eerste Nederlander die wereldkampioen in deze koningsklasse kan worden. Resultaat. Een cocktail van sportbeleving op topniveau. De MXGP bezocht Nederland en Jeffrey Herlings bekroonde in eigen land een magisch seizoen. Wat Max Verstappen is in Formule 1, is Herlings in MXGP. Met één groot verschil. Hij is nu ook wereldkampioen op het allerhoogste niveau. Hero Herlings!

Niets aan deze titel is gestolen.

‘Niets aan deze titel is gestolen’, quote Herlings. In misschien wel één van de zwaarste sporten mondiaal is een blessure snel opgelopen. Een sleutelbeen is uiteindelijk maar een fragiel botje als je valt. Precies wat ‘The Bullet’ dit seizoen overkwam. Net als vorig jaar trouwens. Zijn eerste seizoen in de MXGP. De KTM-ster leek toen op weg naar zijn eerste titel. Al vroeg liep hij averij op door een gebroken middenhandsbeentje. In het verleden liep hij al twee wereldtitels in de MX2 mis door enkele zware blessures. Herling miste door deze sleutelbeenbreuk uiteindelijk maar één wedstrijd om vervolgens volgas zijn ‘fiets’ opnieuw door het mulle zand te sturen.

Een paar weken geleden zag ik hem aan tafel zitten bij Peptalk (sport talkshow op Ziggo Sport). Een spontane, nuchtere Brabander. Heerlijk ‘down to earth’ en overtuigd van zijn eigen gave en capaciteiten. Niet op een arrogante manier, integendeel. Zijn karakter gecombineerd met keihard werken, doorzettingsvermogen, discipline en een uitstekend team maakt hem nu wereldkampioen. Vergis je niet. Herlings ademt 24-uur per dag motorcross. Leeft als een monnik om het ultieme te bereiken. Hij viel bijvoorbeeld 10 kilo extra af om tijdens de start, een spectaculair onderdeel van de cross, in een betere positie te komen. Herlings, 24-jaar, had een straatlengte voorsprong op zijn naaste belager Antonio Cairoli. ‘Tony’ is zelf 9-voudige wereldkampioen, maar draagt dit jaar de titel over aan de nieuwe meester. De koning is dood. Lang leve de nieuwe koning.

Want wat doe je als je wereldkampioen bent en maanden op een streng dieet hebt gestaan? Juist. Een frietje mayo met frikandel bestellen.

Even wat feitjes rondom deze geweldenaar. In 2012 won Herlings de wereldtitel voor Red Bull KTM in de MX2-klasse inclusief negen Grand Prix overwinningen. De Brabander werd daarmee de eerste Nederlandse wereldkampioen sinds Pedro Tragter op zijn 125cc in 1993. In het seizoen 2013 prolongeerde hij op indrukwekkende wijze deze titel. Hij won een recordaantal races van veertien op rij. De Belgische motorcross legende Stefan Everts, zelf tienvoudig wereldkampioen, kwam tot twaalf achtereenvolgende zeges. Herlings is de jongste motorcrosser ooit die op achttienjarige leeftijd voor de tweede keer de wereldtitel won. Op 28 maart 2016 won hij zijn 50e Grand Prix en pakte in dat jaar zijn derde eindzege. Hét talent maakte de overstap naar de ‘grote jongens’ en zet in zijn tweede seizoen dit enorme succes weg.

Assen is inmiddels een gekkenhuis geworden. Iedereen wil met deze kanjer op de foto. Herlings geniet en neemt uitgebreid de tijd om zijn fans ook van dit succes te laten genieten. Hij realiseert zich heel goed dat hij het uithangbord is van de jeugd in deze sport. Toch is hij als fanaat direct ook bezig met de nabije toekomst. Koud over de finish van deze historische prestatie zet Herlings een nieuw doel. Hij wil het record van het meeste aantal grandprix zeges op zijn naam schrijven. Op dit moment in handen van Stefan Everts. Ik voel een tweede titel aankomen. De zondag bleef nog lang onrustig. Als het stof, zeg maar het zand, is neergedwarreld heeft Herlings nog een laatste karwei te klaren. Want wat doe je als je wereldkampioen bent en maanden op een streng dieet hebt gestaan? Juist. Een frietje mayo met frikandel bestellen. Heerlijk. Een bijzonder fenomeen. Hero Herlings!

Doodsaai, of een facelift.

Formule 1. Als liefhebber kijk ik al sinds Michael Schumacher zijn fantastische reeks neerzette bij Renault en Ferrari. De Duitser schreef zeven wereldkampioenschappen en 91 overwinningen op zijn naam. Daarmee is hij nog altijd ‘rekordmeister’. Gisteren in Spa boekte Max Verstappen zijn 16e podiumplaats uit zijn nog prille F1 carrière. De 20-jarige stuurde zijn RedBull als derde over de finish achter Lewis Hamilton en winnaar Sebastian Vettel. Een prachtig podium op het met Oranje gekleurde Belgische circuit. Met twee 4-voudig wereldkampioenen en de toekomstige kampioen. Maar wel in een slaapverwekkende race.

De wedstrijd in België was monotoon. De Formule 1 heeft een facelift nodig!

Vettel en Hamilton – beide ook buitencategorie – strijden de resterende races om de titel. De Ferarri’s en Mercedessen zijn door het motorvermogen veel te snel voor de rest van het veld. Alleen op bochtige circuits als Singapore en Mexico maak de Renault krachtbron van Max een kans tegen deze concurrenten. Het staat vast dat deze twee coureurs gaan uitmaken wie in het rijtje met vijf wereldtitels naast de legendarische Argentijn Fangio komt te staan. Een mooie strijd in het vooruitzicht. Echter de rest van het veld stond erbij en keek ernaar. Rijden in de B-groep. En dat al de nodige seizoenen.

Formule 1 is nu eenmaal ‘flat-out’ racen. De beleving van V8 of zelfs V12 motoren die ‘brullen’ met meer dan 18.000 toeren.

Als liefhebber blijf ik kijken. Reken maar. Toch baart het gebrek aan spektakel voor mij zorgen. Menigeen haakt af als na de start het veld zich settelt, de topteams wegrijden, er nagenoeg geen inhaalacties zijn en resultaten voorspelbaar worden. De wedstrijd in België was monotoon. De Formule 1 heeft een facelift nodig! Achter de schermen wordt er hard gewerkt aan een complete metamorfose door de nieuwe Amerikaanse eigenaar Liberty Media. Dat is nodig want de charme van de koningsklasse moet terug op de baan. Formule 1 is nu eenmaal ‘flat-out’ racen. De beleving van V8 of zelfs V12 motoren die ‘brullen’ met meer dan 18.000 toeren. Een veld competitieve auto’s waarbij uiteindelijk de coureur het verschil kan maken.

Kijk, dat de sport de laatste decennia veiliger is gemaakt door de FIA is een ‘no-brainer’. Alhoewel, en ik quote Max, “die teenslipper” op de cockpit van de coureur (de halo) echt niet kan. De reglementen zijn zoveel gewijzigd, gemoraliseerd, dat het echte racen ervan af is. Veranderen is alleen minder makkelijk als het lijkt. Neem Pirelli. De bandenleverancier moet reglementair banden leveren die een bepaalde slijtage hebben tijdens het rijden. Afhankelijk van het circuit (aantal bochten en rempunten) en de rijderstijl treedt degradatie op. Dit is wat we als publiek graag willen zien, spannende pitstops. Teams moeten een strategie maken op basis van het banden management. Top zou je denken. Het probleem is echter dat de topteams met snellere racewagens langzamer gaan rijden. Banden gaan zo langer mee en dat lijdt er juist toe dat zij op sommige circuits mogelijk een pitstop minder kunnen maken dan andere teams. Het verlies in rondetijden, al minimaal door de snellere bolides, weegt niet op tegen de winst van het niet uitvoeren van een pitstop. Dus, we gaan soms langzamer rijden, benzine en banden sparen, minder aanvallen, terwijl dit racen is. Begrijpt u het nog?

Liberty Media is druk bezig met de ontwikkeling van F1-auto’s voor 2021. In windtunnels wordt heftig geëxperimenteerd. De focus ligt op de luchtstromen achter de auto (drag) op een afstand van 40 meter. De huidige generatie auto’s zijn zo complex geworden dat binnen 2 seconden van je voorganger rijden niet echt mogelijk is. De vuile lucht werkt nadelig. Inhaalacties worden hierdoor sterk gereduceerd. En ook het afdwingen van rijdersfoutjes wordt minder naar mate de afstand, lees de druk van degene die op je staart zit, groter wordt. Een goede stap. Waarom? De huidige auto’s zijn gewoon te goed. Te perfect. De motor, de aerodynamica, de banden, de hybridesystemen.

De nieuwe eigenaar gaat echter verder. Budgetten tussen teams moeten gelijkwaardiger worden en men wil er een echte entertainmentindustrie van maken. In Spa was er de nieuwe F1 Fanzone. Een dorp waar publiek zich ruim voor de races kan vermaken. Alles om het aantrekkelijker te maken voor de jeugd. Een familie-uitje. Maar ook de interactie tijdens de race met het publiek moet beter. Er is sprake van een experiment dat je tijdens de race je favoriet een power boost kan geven. Dit laatste gaat voor mij wat ver van de kern van autosport, maar de intenties zijn er. En dat is ook echt nodig. Grote gevaar blijft voor mij toch de mannen die de regels maken. Die heren hebben erg veel invloed op de races. Dat is doodzonde. Deze spectaculaire sport verdiend meer. Hopelijk slaagt deze ingrijpende facelift en zien we Max in een gereviseerd schouwspel wereldkampioen worden.

Wow. Doe mij ook een Max op 2 wielen graag!

Zaterdagavond 30 juni. Held Messi had ’t in zijn eentje tegen de Fransen niet waar kunnen maken in de met 4-3 verloren WK wedstrijd. Uruguay stond op het punt om tegen held Ronaldo hetzelfde kunstje te flikken. Net voor zijn uitschakeling kreeg ik van een goede vriend een Whatsappje binnen. “Nog twee paddock kaarten vrij voor de racedag morgen op de TT van Assen”. Dat buitenkansje liet ik me natuurlijk niet ontnemen. Ik bevestigde meteen en nam de aanrijtijd van 05.30 uur voor lief.

Wat een groots evenement is de Tourist Trophy. Een van dè sportevenementen in ons land. Alleen al op de race-zondag 105.000 bezoekers! Ik was vier jaar eerder ook uitgenodigd. Opnieuw rondlopen in het hart van deze zeer professionele sport, doet mijn hart letterlijk sneller kloppen. Wat een belevenis weer.

Smullen! Dit is prototype racen op het allerhoogste niveau. MotoGP.

Wow.

We bezochten de KTM/RedBull pit-box terwijl de MotoGP kanonnen hun warm-up rondjes aan het rijden waren. Engineers en medewerkers waren ogenschijnlijk zeer relaxed aan het werk, terwijl wij vanaf een halve meter alles konden aanschouwen. Het team snaar strak georganiseerd. Monteurs verdeeld per coureur, met ook specialisten voor banden en andere onderdelen van de machine. En veel data. Bakken met data die live geanalyseerd werd om motor en coureur nog meer één te maken.

Sta je bijvoorbeeld naar een stapel remschijven voor dit race weekend te kijken waar je een aardige serre voor aan je huis zet. Dit terwijl de engineer aangeeft dat afhankelijk van het circuit, het aantal rempunten en de remdruk van de coureur de luchtgaten qua grote aangepast worden om de juiste hoeveelheid koeling in de remmen te krijgen. De kleinste details werden aan ons uitgelegd waarmee weer 0,1 seconden van een rondetijd kon worden verdiend. Smullen! Dit is prototype racen op het allerhoogste niveau. MotoGP.

Wow.

Overigens heb je die remmen serieus nodig. Weleens met 300+ kilometer per uur een 157 kilo wegende MotoGP machine na het rechte stuk de bocht ingesmeten, terwijl er vijf concurrenten uit je lijn komen en nog eventjes onderdoor proberen te duiken?! De race was een aaneenschakeling van gevechten. Een spectakel. Elleboogjes, uitrem acties, wat touchés, maar alles binnen de grenzen van het toelaatbare, en soms er een klein beetje over. Door de wind op het circuit waren er veel wisselingen en bleef het veld lang compact bij elkaar. Iets wat je normaal ziet in de moto3 klasse. Na een halve wedstrijd klokte de eerste zeven rijders minder als 2 seconden verschil. Misschien wel de beste race van het afgelopen jaren op ‘De Kathedraal’ hier in Assen.

Wow.

Het enige wat mist in deze klasse is een Nederlandse MotoGP held, een eigen Max op 2 wielen. De laatste overwinning in deze klasse dateert alweer uit 1980 met Jack Middelburg. Op deze zondag dat Max Verstappen zijn RedBull bolide opnieuw als eerste over de finish drukt in Oostenrijk, vliegt virtuoos en held Marc Márquez hier over de streep na een machtige strijd. Beeld je eens in dat daar weer een Nederlandse coureur als eerste het laatste sprintje trekt vanuit de Geert Timmer bocht om winnend over de finish te scheuren. “The icing on the cake” zou ik zeggen. Doe mij ook een Max op twee wielen graag!